POVELjA KRALjA STEFANA DABIŠE KĆERCI STANI | Plemenito

POVELjA KRALjA STEFANA DABIŠE KĆERCI STANI | Plemenito

POVELjA KRALjA STEFANA DABIŠE KĆERCI STANI


Napomena

Povelja je nastala 26. aprila 1395. godine u Sutjesci. Ovom poveljom kralj Stefan Dabiša daruje selo Veljake u Humu. Prema tekstu povelje, selo je nakon njene smrti trebalo pripasti knezu Jurju Radivojeviću i njegovoj ženi Vladici, Staninoj kćerci i njihovim nasljednicima. U povelji se u djelu za svjedoke jasno ocrtavaju istorijsko-političke oblasti države Kotromanića, pa tako imamo svjedoke od Bosne, od Humske zemlje, od Donjih Kraja, od Usore, zatim od dvora i od svojte. Povelja se čuva u Haus-Hof-und Staatsarchiv u Beču. Ranija izdanja: Prvi put je objavljena 3. septembra 1815. godine u listu Novine serbske broj 195 na četvrtoj strani (Novine serbske 1815/II, Beograd – Novi Sad 1984, 780 – fototipsko izdanje). Ime priređivača nije bilo objavljeno ali je Pavle Šafarik utvrdio da se radilo o D. Davidoviću. Zatim: Franc Miklošić, Monumenta Serbica, Beč 1858; S. Novaković, Zakonski spomenici srpskih zemalja srednjeg veka, Beograd 1912; Srđan Rudić, Stari srpski arhiv 4, Beograd 2005.

Literatura: Stari srpski arhiv 4, Beograd 2005, 173-175, (povelju priredio Srđan Rudić).

Prevod

U ime Oca i Sina i Svetoga duha, amin. Mi Stefan Dabiša, po milosti Gospoda Boga kralj Srba, Bosne, Primorja, Humske zemlje, Donjih Kraja, Zapadnih strana, Usore, Soli i Podrinja, dajemo videti svakom čoveku, kome je prilika, da namisli kraljevstvo mi po običaju gospodstva svaki blagi i dobri lik iskazati i činiti vernim slugama, a najviše rođacima i deci svojoj  činiti milosti i zapisanija svakome po veri i po zasluzi njegovoj. Stoga stvori milost kraljevstvo mi s bogoljubimom gospođom Bogom darovanom mi kraljicom Jelenom, kraljevstva mi veoma poštovanom detetu, mojoj kćeri Stani. Dadosmo joj naše selo gospodsko u Humskoj zemlji, po imenu Veljake, sa svim pravim kotarima i međama, i da se to selo ne oduzme gospođi Stani nikada za njenog života, a nakon njene smrti to selo dajemo knezu Jurju Radivojeviću i njegovoj supruzi, a njenoj kćeri, gospođi Vladici i njihovoj deci i njihovim potomcima u baštinu zauvek. A tome su svedoci i jemci naša vlastela: od Bosne: knez Mirko Radojević s bratijom, knez Pavle Radenović s bratijom, knez Priboje Masnović s bratijom, tepčija Batalo s bratijom, vojvoda Sandalj s bratijom, knez Dragić Hrvatinić s bratijom; od Humske zemlje: knez Vukašin Milatović s bratijom, knez Vukosav Nikolić s bratijom; od Donjih Kraja: vojvoda Hrvoje s bratijom, knez Mladen Stančić s bratijom; od Usore: vojvoda Vučihna s bratijom, knez Stipac Ostojić s bratijom; od dvora: pristav Vukac Vladisalić s bratijom, a od svojte Vuk Nimičić s bratijom. A ko će ovo poreći, bilo da je naš naslednik ili neko stran, da je proklet od Boga Oca i Sina i Svetoga duha i dvanaest apostola i četvorice jevanđelista i sedamdeset izabranih i svih Bogu ugodivših. Pisano u dvoru kraljevstva mi u Sutjesci, rukom logofeta kraljevstva mi Tomaša Lušca, meseca aprila, 26. dana, 1395. leta od rođenja Hristovog.

+ Gospodin kralj Stefan Dabiša