POVELjA KRALjA OSTOJE KOJOM PONOVO POTVRĐUJE POVLASTICE DUBROVČANIMA | Plemenito

POVELjA KRALjA OSTOJE KOJOM PONOVO POTVRĐUJE POVLASTICE DUBROVČANIMA | Plemenito

POVELjA KRALjA OSTOJE KOJOM PONOVO POTVRĐUJE POVLASTICE DUBROVČANIMA


Napomena

Deset godina pošto je po drugi put došao na vlast,  kralj Stefan Ostoja sa skromnijom intitulacijom (kralj Bosne i k tomu) po drugi put ovom poveljom potvrđuje povlastice dubrovačkoj opštini , a to se tiče darovnica njegovih prethodnika. Na kraju povelje se nalazi datum, pa znamo da je pisana 4. decembra 1409. godine. Orginal isprave se nalazi u Državnom arhivu u Dubrovniku.

Na početku druge vladavine kralj Stefan Ostoja mučno je uspostavljao vlast. Protivnika je imao u zemlji, a zbog rata Dubrovčani su ga gledali sa podozrenjem. Ostoja je diplomatskim aktivnostima nastojao da što prije sredi isplatu Srpskog dohotka koji mu je plaćao Dubrovnik.

Dubrovčani su odugovlačili sa isplatom dohotka, koji je Ostoja tražio oktobra 1409. Isplata dohotka u ovom slučaju značila bi legalizaciju pretendenta, priznanje kralja. Stefan Ostoja je do kraja druge vladavine primao Srpski dohodak, jer je poveljom od 4. decembra 1409. Dubrovčanima ponovo potvrdio povlastice. Krajem decembra iste godine Opština je kralja Ostoju i njegovog sina primila za vlastelu i većnike. Kralju je vraćena kuća u gradu i zemlja u primorju.

Pečat darovnice koju je Stefan Ostoja potvrdio 4. decembra 1409. dosta je oštećen. Na gornjoj, očuvanoj polovini pečata nalazi se deo natpisa: STEPH... GI RASIE. Srećom, deo natpisa moguće je dopuniti. Pismo kralja Ostoje od decembra 1416. overeno je pečatom sa neoštećenim natpisom: STEPHI . OSTOIE D G. REGI RASIE, u prevodu: STEFAN  OSTOJA BOŽJOM MILOŠĆU KRALj RAŠKE.

Izdanja: P. Karano-Tvrtković, Srbskıi spomenicы, 129– 131, br. 92; F. Miklosich, Monumenta Serbica, 272–273, No CCLIV; St. Novaković, Zakonski Spomenici, 225–226, br. LXXVII (objavljen je deo povelje); Lj. Stojanović, Povelje i pisma I–2, 437–439, br. 445.  

Literatura: Građa o prošlosti Bosne, 3, Banja Luka 2010, str. 125-135, (povelju priredio Rade Mihaljčić).

Prevod

U ime oca i sina i svetoga duha amin. Mi presvetli i uzvišeni gospodin Stipan Ostoja, po milosti Božijoj kralj Bosne i k tome, piše i daje na znanje svakome kome pristoji, kako knez i sva Opština grada Dubrovnika posla kraljevstvu mi Ruska, njihovog slugu i logoteta, moleći i kumeći  da im kraljevstva mi s gospođom kraljicom, kira  Kujavom, i s voljenim sinom kraljevstva mi, gospodinom Stipanom, i s velmožama Rusaga našega bosanskoga potvrdimo, ustanovimo sve povelje i zapise , dobre zakone i povlastice, koje su imali prvo s bivšom gospodom srpskom, raškom i bosanskom.

I mi videvši njihove primerne, prave, pristojne i časne molbe, pošto smo se posavetovali i dogovorili s rečenim, presvetlom gospođom kraljicom, kira Kujavom, i s gospodinom Stipanom i sa velmožama Rusaga našega bosanskoga, stvori milost kraljevstvo mi knezu, vlasteli i svoj Opštini grada Dubrovnika za njihovu srdačnost, vredno prijateljstvo, časno prijateljstvo, ponovo potvrdismo, osnažismo, ustanovismo, štaviše, i još bolje učinismo ovim našim listom sa našim visećim pečatom sve i svake povelje, listine, zapise, dobre zakone i povlastice, koje su imali i koje imaju od postanja s gospodom srpskom, raškom i bosanskom, koji su vladali do današnjega dana, i Rusagom kraljevstva bosanskoga njima potvrđene, da su im tvrde, osnažene i ničim neprekorne do dana i do veka, ni nama ni našim poslednjima, štaviše da su im u svemu tvrde i stamene.

I po rečenom Rusku, knez, vlastela i sva Opština grada Dubrovnika potvrđuju kraljevstvu mi sve i svake povelje, koje je učinio i zapisao grad Dubrovnik kraljevstvu mi, da su kraljevstvu mi tvrde i neprekorne do dana i do veka, zaklinjući se na svetom jevanđelju da su nepokolebive.

I kada kraljevstvo mi više pisano potvrdi, tu behu vlastela i velmože kraljevstva mi, koji se zaklesmo u sveto jevanđelje, časni životvorni krst Hristov, u četvoricu jevanđelista, dvanaest vrhovnih apostola, 318 svetih otaca koji su u Nikeji, u sve svete od veka Božije ugodnike i u duše naše, kako sve više pisano hoćemo sačuvati i da ne bude opovrgnuto od nas i naših poslednjih do veka.

Evo koji se zakleše: najpre ja presvetli gospodin kralj Stefan Ostoja, presvetla gospođa kraljica kira Kujava, voljeni sin kraljevstva mi gospodin Stipan i knez Stipan Ostojić, naš dvorski, knez Tvrtko,sin Vladislava Crnčića, knez Stipan i knez Ostoja Tepčići, knez Vukašin Milatković nećaci kraljevstva mi knez Grgur Galešić, knez Dragić Golozlović i knez Vlatko Octović.

Pisan Pod Visokim u leto rođenja Hristova hiljadu i četiristo deveto leto, meseca decembra četvrti dan. A upisa voljeni logotet kraljevstva mi Tomaš Bućaninin.

Presvetli gospodin Stefan Ostoja kralj Bosne i k tome.